‘PROBLEEMKINDEREN BESTAAN NIET’ - MEZZA
illustratie bij een artikel over het boek ‘Probleemkinderen’ dat Bodine van Someren schreef over haar traumatische ervaringen met de jeugdzorg.
‘Twee gezinsvoogden, dertien psychologen en psychiaters, vier instellingen, vier diagnoses, tien agenten en een even indrukwekkend aantal vuilniszakken met kleding, doorplaatsingen en casemanagers.'
In de tweede illustratie zie je puzzelstukjes die samen het portret van een meisje vormen, zonder dat deze aan elkaar gehecht zijn. Deze losse stukjes zijn een verwijzing naar de manier waarop de hoofdpersoon in het artikel werd benaderd: niet als een kind dat om zorg vraagt, maar als een verzameling van losse problemen en diagnoses.
De puzzel fungeert hierbij ook als symbool voor de onthechting die ontstond door de vele overplaatsingen. Hierdoor bestaat ze niet uit één geheel, maar uit allemaal losse stukjes.
